Hier vind je alle nieuwe wetten en regelgeving die impact hebben op vakantieverhuur in Nederland. Van vergunningplicht tot meldingsplicht — altijd actueel en praktisch vertaald naar wat jij moet doen.
16 artikelen
De provincie Noord-Brabant verzet zich tegen de landelijke verplichting om permanente bewoners op vakantieparken uit te plaatsen. De provincie pleit voor maatwerk per gemeente en wil dat het Rijk eerst zorgt voor voldoende alternatieve woonruimte voordat handhaving plaatsvindt.
Bij vakantieverhuur bestaat het risico dat een gast huurbescherming opbouwt als de verhuur niet correct is gestructureerd. Dit kan leiden tot een langdurige en kostbare juridische procedure.
Verhuurders mogen huisregels opstellen voor gasten, maar deze moeten voldoen aan de wet. Discriminerende regels zijn verboden. Regels over huisdieren, roken en geluidsoverlast zijn toegestaan.
Gemeenten kunnen op grond van de Wet toeristische verhuur van woonruimte een vergunningplicht invoeren voor vakantieverhuur. In welke gemeenten geldt een vergunningplicht en wat zijn de voorwaarden?
Een bed & breakfast in Nederland vereist een omgevingsvergunning voor logies, moet voldoen aan brandveiligheidseisen en heeft fiscale gevolgen voor inkomstenbelasting en BTW. De regels verschillen per gemeente.
Utrecht heeft een registratieplicht en een maximum van 30 nachten per jaar voor vakantieverhuur. Verhuurders moeten elke verhuurperiode melden via de gemeentelijke portal. Boetes lopen op tot €20.500.
Campinghouders in Nederland hebben te maken met omgevingsvergunningen, brandveiligheidseisen, milieuregelgeving en de BTW-verhoging van 9% naar 21% per 1 januari 2026.
Verhuurders van recreatiewoningen zijn verplicht een geldig energielabel te hebben bij verhuur. Woningen zonder label riskeren boetes van €435 tot €4.350 per overtreding bij controles door de NVWA. Het aanvragen van een label kost gemiddeld €150 tot €300 en is geldig voor 10 jaar.
Den Haag verplicht verhuurders een registratienummer aan te vragen en hanteert een maximum van 30 nachten per jaar. De gemeente handhaaft actief en heeft in 2025 de handhavingscapaciteit uitgebreid.
Rotterdam heeft een registratieplicht en een maximum van 60 nachten per jaar voor vakantieverhuur. Voor verhuur aan meer dan 4 personen is een vergunning vereist. Boetes lopen op tot €20.500.
Steeds meer gemeenten verplichten verhuurders van vakantiewoningen zich te registreren met een registratienummer dat zichtbaar moet zijn op alle advertenties op platforms als Airbnb en Booking.com. Verhuurders zonder registratienummer riskeren boetes en verwijdering van hun advertenties door de platforms.
Gemeente Amsterdam beperkt vakantieverhuur in acht wijken tot maximaal 15 nachten per jaar vanaf april 2026, een halvering van de huidige 30 nachten. De maatregel geldt voor de buurten met de hoogste toeristische druk en is bedoeld om woonoverlast te verminderen.
Per 1 januari 2026 is het BTW-tarief op logies gestegen van 9% naar 21%. Verhuurders die meer dan €20.000 per jaar omzetten zijn BTW-plichtig en moeten hun tarieven aanpassen of de hogere BTW zelf dragen, wat de marge per boeking aanzienlijk verlaagt.
Een nieuwe wet beperkt short-stay verhuur tot maximaal 30 dagen per jaar in gemeenten die dit in hun bestemmingsplan opnemen. De wet geeft gemeenten meer instrumenten om toeristische verhuur te reguleren en is bedoeld om de beschikbaarheid van reguliere huurwoningen te vergroten.
Minister Keijzer wil permanente bewoning op vakantiewoningen aanpakken via een landelijke wet die gemeenten verplicht handhavend op te treden. Eigenaren van recreatieparken met permanente bewoners krijgen een overgangstermijn van twee jaar om de situatie te regulariseren of bewoners te herhuisvesten.
Airbnb en Booking.com zijn verplicht de verhuurgegevens van particuliere verhuurders door te sturen naar de Belastingdienst via de DAC7-richtlijn. Verhuurders die meer dan 30 transacties per jaar of meer dan €2.000 omzet via platforms genereren, ontvangen een kopie van de doorgezonden gegevens en moeten deze opnemen in hun belastingaangifte.